MoZoRaS

Σιγουρια

2011-02-13T05:54:00.002+02:00

Σαν φυλλο που επεσε στο ποταμι
κινουμαι
διακλαδιζομαι

Δεν υπαρχει σωστος δρομος
μονο καρδια και μυαλο

Μετανιωνω για τις νοτες
που προδωσα,
πηγη τους, αγνοτητα κ'αλήθεια

Αποχωροντας απο μπουντρουμια πλαστης ζωης
αναπολω το ξημερωμα στα ματια μας

Αποφασισμενος επαναφερω μνημες
συμβαντων καθαροτητας
γαληνιες περιστασεις του εαυτου μου
μεσα στο πρασινο και στο φως

Καθε φορα που με προδιδω
πεισμωνω περισσοτερο
ετοιμαζομαι ξανα

Ναι, δεν εχω τιποτα να χασω
κι ο φοβος, μου τελειωνει.

Το αιμα κυλαει αντιθετα
καθε μερα πεθαινω
καθε μερα μπορω να πεθανω
χαρουμενος στην αντιροη

Κι η σιγουρια στο βλεμα των συντροφων μου
η μεγαλυτερη απολαυση

στη φωλια του κουκου

2010-08-03T04:29:00.004+03:00

μικροι κοκκοι μπλεγμενοι στο μυαλο
ενας δρομος που ποτε δεν περπατησα
μια διπολη ιδεα που με αφηνει μονο
παραδειγμα κανενα, ισως και δύο

κουρελια - ρουχα, αθικτες γκαρνταρόμπες
εγω και λιγοι άλλοι το ιδιο
λιγοι συνοδοιποροι
αλλά και άλλοι περισσότεροι - διπλα μου άγνωστοι

σαββατοβραδα με ξεφτιλισμενες παρουσιες
οπως εγω
και ενας-δυο άλλοι
μακρια απο τα νηπιαγωγεια και τις γαληνιες ησυχες ψυχες

με δυναμη και ρυακια που οδηγουν σε ασυγκρατητους ποταμους
η σκεψη μου αυνανιζεται
στην παρουσια μιας εικονας απο το παρελθον με πινελιες μελλοντος
ενω η αληθεια μου οδηγειται στο απειρο

διαλογος

2010-07-23T01:20:00.006+03:00

-Πάω προχθές για μπάνιο και δίπλα μου στα 10 μέτρα γαμιόσαντο μέσα στη θάλασσα ρε μόζορα. Και αλλοι 100 τόσοι λουόμενοι τριγύρω ή στις ομπρέλες. Το βράδυ οι γυναίκες ντύνονται τόσο μα τόσο.. Δεν βλέπεις άσχημη γυναίκα έξω με τόσο μακιγιάζ. Και όλοι οι κάγκουρες με αμάνικα και τατουάζ. Τι γίνεται εκεί έξω; Οι μουσικές όλο για σεξ μιλανε. Ρε Μοζορα, τι 'ναι αυτά ρε φίλε; Για μένα η χειρότερη νεολαία στην ιστορία της ανθρωπότητας. Και η οικονομική κρίση το βράδυ δεν αγγίζει κανένα.. Χθες μου πρότειναν να πάμε με κάμπριο αμάξι μιας θείας ενός φίλου σε ένα beach (Bitch βασικά) party 40km από την πόλη, και να οδηγήσω εγώ επειδή μόνο εγώ είχα δίπλωμα. Δεν πήγα.. Εδώ με την αγαμία μου, τις παραξενιές μου, τη μοναχικότητά μου.. μου αρέσω. Στην τελική με τέτοιο κόσμο τριγύρω μου, δεν δέχομαι να αλλάξω. Στ' αρχίδια μου. Και αν είμαι λάθος, στ'αρχίδια μου και πάλι.

- Εχει μπει μεσα στους ανθρωπους πολυς φοβος, δεν μπορει κανεις να ανακαλυψει τον εαυτο του, γιατι πολυ απλα ειμαστε προιοντα, δεν εχουμε προσωπικοτητα και λειτουργουμε βαση μιμητισμου. Φοβομαστε και μπλεκομαστε με την μαζα.
Αν βρω τον εαυτο μου και ειμαι διαφορετικος απο την μαζα τοτε θα εχω προβλημα.
Όλα αυτα γινονται ασυνειδητα μεσα στον καθενα μας (ή και συνειδητα σε λιγους, οχι αναγκαστικα πιο μαγκες απο τους αλλους). Η διαδικασια του να βρω ποιος ειμαι και να νιωσω μια ισορροπια η οποια θα εξελισεται εχει εκμηδενιστει στους ανθρωπους

- Γι'αυτό και η ταύτιση με κάθε λογής "ομάδα-πρότυπο", δαπ - πασπ, ολυμπιακός - παναθηναικός, johny depp, jennifer lopez, armani, calvin clein. Για να σαι μέρος της μάζας, να μη βρεις τη μοναδικότητά σου.

-Ακριβως. Γι' αυτο ειμαστε προιοντα. Δεν εχουμε δημιουργικοτητα. Ειμαστε αυτο που γιναμε απο το παγκοσμιο εργοστασιο παραγωγης φοβισμενων ανθρωπων. Μια τηλεοραση αρκει σε καθε σπιτι. Ο καθενας προσπαθοντας να πλησιασει το προτυπο του αντρα ή της γυναικας (ή του συγχρονου γκευ), προσπαθει να θαψει τα κομπλεξ του. Άλλος παει γυμναστηριο μερα νυχτα, αλλος δουλευει για το αμαξι του κοκ. Όπου υστερει ο καθενας στο παγκοσμιο προτυπο προσπαθει να βελτιωθει και αυτη η υστερηση ειναι απλα μια πλανη Γιατι το συστημα αξιων ποιος το οριζει? εσυ? εγω?
Αν ο καθενας μπορουσε να ορισει ενα συστημα αξιων, θα ειχε αναζητησει τον εαυτο του πιο πριν. Επειδη δεν γινεται αυτο, παιρνουμε το ετοιμο "αμαξι - γκομενα - μαγκια - πουτανες" και επεκτεινεται και σε αλλα. Στην αρχη ειναι να βαρας τους αδυναμους στο σχολειο, μετα να γαμας κανα γκομενακι, μετα η προσωπικοτητα σου να διαμορφωνεται μεχρι τα 22 σου και να εισαι ετοιμος να γινεις ενας χαρουμενος σκλαβος.
Δεν θελω τιποτα απο αυτα. Θα προσπαθησω να κανω αυτο που θελω οσο το δυνατον περισσοτερο γινεται. Και μονος δεν θα μεινω, γιατι ειμαστε αρκετοι που δεν θελουμε καποια πραγματα.

Μετατροπή αγωνίας σε γραφή

2010-07-01T02:25:00.006+03:00

Μαγαζια, υποκατάστατα ζωής
Βιολογικη διαδικασία, ο νόμος του δυνατού.
Αρσενικά στη μέση. γύρω γύρω θηλυκά.
Πολιτισμός.
Εδώ είμαστε, στην δύση του "Εμείς", στην δύση
της Κουλτούρας.
Δεν χωράει ο λόγος, ούτε ο Λόγος.
Μόνο προτάσεις μιας στιγμής. 1 ατάκα.
Χυμένα πατώματα από ζυμώσεις αλκοόλης.
Τι χαρά! Τι ευτυχία. Ξέχασα πάλι πόσο αδύναμος είμαι.
Ποσο φοβισμένος κυκλοφορώ στους δρόμους με σκυμμένο
κεφάλι, γυρίζω μηχανικά καθώς σκοτώνομαι για να
καταναλώσω.
Όχι, δεν μπορεί. Δεν είναι όλοι έτσι.
Εμείς δεν είμαστε έτσι. Δεν μπορούμε να είμαστε έτσι.
Θυμόμαστε άκομα ότι είμαστε άνθρωποι. Και το δείχνουμε.
Όσο μπορούμε, για όσο θα το θυμόμαστε ακόμα.
Μπροστά απ' το κύμμα, κι απο πάνω μας ο ουρανός.
Για μια στιγμή, θα προλάβω να ΖΗΣΩ.

εκει που βρισκομαι οταν φοβαμαι

2010-03-28T13:54:00.005+03:00

στην υγρασια του χωματος και στο χορταρι που χει φυτρωσει

στην ευλυγισια των κορμών και στην τολμη των κλαριων

στη συνθεση αρώματος : γύρης - θαλασσινού αέρα

ανάμεσα σε σκονισμένους θάμνους και χωμάτινα δρομάκια

καθώς εμφανίζονται απροσδόκητα ατμοσφαιρικά κατακρημνίσματα

με ανάλογους αέρινους καλπασμούς άγριων και ελευθερων πτηνων

άλλες μορφές κοιτόντας φοβισμένες ή έρπωντας μέσα σε τρύπες,

γλιτώνουν

latinika kai geia sas

2010-01-27T00:53:00.002+02:00

edw mesa den einai tipota allo pera apo mia akri tou mialou mou

ena axristo meros gia olous esas pou tha beite gia na deite ti?

etsi.. petaxtike i skepsi kai to domatio tou aimatos na afisei ena simadi

sto texnito kataskeuasma, sto diktiako proion tou kapitalismou

mesa apo ti sapila petioudai spithes epanastasis, kai spithes frikis

o mozoras den xreiazetai kanenan, emeis ton xreiazomaste..

otan tha anoiksei tin pili tis spilias tou kai fovismenoi tha kriftoume..

monos tou tha pethanei mia mera, katw apo mia elia pou kanei iskio

tha afisei stin varitita to soma tou na pesei katagis sta kseramena xorta

augoustos minas, fidia trigiro polla, petres perimenodas tin aposathrosi

akougodas tis zoferes krauges apo makria, tin mouxliasmeni thlipsi tous

gelodas apo mesa tou eironika, pou petakse mia mera to nikotiasmeno peritiligma

tis tholis koinonikotitas, xarizodas tin pithanotita zwhs sto vitho tis apomonosis,

kerdizodas ton autosevasmo kai tin agapimeni tou omos, tin eikona tis pou fegovolage

apo psila, apo xamila, apo mesa tou, apo ta matia tou, apo tis athoes paidikes fones

itan gia pada dipla tou kai o erwtas den epapse pote, akoma ki an auti den ezise pote..

Εδω, εδω..

2009-10-22T23:48:00.002+03:00

ουτε καν;

στιγμιαια φαση

οποτε γεια χαρα μου

γενικα τίποτα

2009-08-02T01:34:00.002+03:00

Γενικά τίποτα, δηλαδή κάτι σε φάση -1 αν ήταν βιντεάκι στο youtube τώρα η φάση μου. Μια αναλαμπή για μια 6άδα κουτάκια μπιρουαλέτα και ένα παλιό cd "Terjel Rypdal - Works" συνέθεσαν μια διαφορετική χρωματωσιά σε σχεση με την ομοιογένεια των τελευταίων μερών. Γενικότερα, πάντα η ομοιογένεια είναι λίγο οπισθοδρομική αλλά καμια φορά δε ξερεις. Μακάρι να έβγαινε ένας αθώος κριτικός και να μου λεγε 5 πράγματα για την χ ή ψ τέχνη που κολυμπάω χαμένος. Γενικά τίποτα. Υπάρχει υποκειμενικότητα αρκετή, τόση που αν δεν κατεχεις την πειθώ - ιδαίτερα λόγω της δημοκρατικότητας - καταντάς ένας βαρετός μονοπλευρος γραφικος πολεμιστης της αληθειας σου. Α ρε ευτυχία, για ποιους δουλεύεις ωρέ; Συρθηκε και ο Αυγουστος στο ημερολόγιο και ξεκίνησε η συντομη θητεια του. Παντα ο Αυγουστος κραταει λίγο. Οσο αραχτικος ειναι, είναι και άλλο τοσο πιεστικός. Αλλα ντάξει, ντάξει..

Αυτοκριτική χωρίς ιδιαίτερο αποτέλεσμα.

2009-07-07T23:55:00.003+03:00

Σε αυτό το blog τα πράγματα είτε δεν φαίνονται έτσι όπως θα έπρεπε να φαίνονται είτε δεν παρουσιάζουν καθαρά την ωμή πραγματικότητα. Η πραγματικότητα όμως δεν παύει να υπάρχει κάπου χαμένη και αταλάντευτη. Δεν ξέρω αν έχει κάποιο νόημα η ύπαρξη του μόζορα, το πιο πιθανό είναι να είναι ένα ακόμα διαδικτυακό σκουπίδι με σουρεαλιστικό περιτύλιγμα. Παρ'όλα αυτά θα συνεχίσω να παρουσιάζω με τον ίδιο τρόπο αλλά και με μετεξελίξεις, συναισθήματα και ιδέες που βιώνω. Μετά από αυτή την πρόταση σκέφτηκα και τον τίτλο.

Opeth - Hope Leaves (Live at Shepherd's Bush Empire)

2009-07-07T23:50:00.001+03:00

In the corner beside my window
There hangs a lonely photograph
There is no reason
I'd never notice a memory that could hold me back

There is a wound that's always bleeding
There is a road I'm always walking
And I know you'll never return to this place

Gone {two} days without talking
There is a comfort in silence
So used to losing {all} ambition
Struggling to maintain what's left

Once undone, there is only smoke
Burning in my eyes to blind
To cover up what really happened
Force the darkness unto me

Steven Wilson "Harmony Korine"

2009-06-19T18:24:00.003+03:00

Rain, come down, and fall forever
Drain, the dirt, into the wasteland
Pray, for sound, to quiet the howling

Feel, no shame, too brave
Feel, afraid, to wait forever

Kneel, to fade, the day's corrosion
Crawl, depart, towards perdition
Gray, the part, the bruise within you

Feel, no shame, too brave
Feel, afraid, to wait forever

Forever

Feel, no shame, too brave
Feel, afraid, to wait forever

Ομόλογες σειρές ή ανώμαλες στροφές;

2009-06-19T02:39:00.005+03:00

1) Έχουν τον ίδιο γενικό τύπο.

2) Δεν θα με δει ποτέ μάλλον.

3) Έχουν την ίδια χαρακτηριστική ομάδα.

4) Περίμενε σου λέω.

5) Έχουν ανάλογες χημικές ιδιότητες.

6) Όταν βαριέμαι από το πρέπει αναθεωρώ την αξία του.

7) Οι φυσικές ιδιότητες μεταβάλλονται κανονικά σαν συνάρτηση του μοριακού βάρους.

8) Και μετά καταλήγω στο αιώνιο ερώτημα.

9) Παρασκευάζονται συνθετικά με ανάλογες μεθόδους.

10) Ψάχνωντας τον σκοπό, ακόμα είμαι πρώτο έτος.

11) Κάθε μέλος διαφέρει από το προηγούμενο ή το επόμενο κατά την ομάδα CH2.

12) Που ήθελα να καταλήξω;

ok

2009-04-18T16:14:00.000+03:00

Need to stay right here
I don't care if there is a better place
I must try it myself
Again
My broken sleep will never be the same
I'm only hanging on
And waiting for another night

There's sadness in my mind - ok
There's darkness in my mind - ok

What has come over me?
Can't believe, but your tears leave me cold
I'm walking through the dark
Again
And I am not afraid to be alone
Anymore

There's sadness in my mind - ok
There's darkness in my mind - ok
Thoughts echoing in my mind - ok
Everything is gonna be...

οξεία πτώση

2009-04-17T01:54:00.003+03:00

ξεδιαλύνομαι σε κυμματισμούς
πλέω ανάμεσα και απροσδιόριστα
σε μια γαλήνια οξεία πτώση

συναντάω εσένα χτυπώντας
στην άκρη του βράχου,
κατάλαβέ με

αυτή είναι η αγωνία μου,
μια δυνατή αγκωνιά
πλευρίζει καταπάνω μου

είσαι ένα μικρό βότσαλο
δεν ξέρεις που ανήκεις,
μόνο τα κύμματα σ'αγγίζουν

συνέχισε να με διαβάζεις,
ενα μικρό κατεβατό είμαι
φτιαγμένο για εσένα

κύμμα μικρό
κύμμα ζωηρό
να σε τυλίξω θέλω

και στην οξεία πτώση
με τις περίεργες λέξεις
μαζί μου να σε πάρω

Κουτρουβαλοντας στις πτυχες του μυαλου.

2009-01-13T18:10:00.003+02:00

Ανοιγω το παραθυρο, μπαινει το κρυο, τζαμπα φλεγομενο πετρελαιο. Ριγαδες εχει σιγουρα. Ισοζυγεια μαζας και ενεργειας. Μια πολη. Μια μυρμηγκοτρυπα. Προιοντα. Παλη. Παλι. Ξεφουσκωνει. Καλυτερα να μη μιλησω,. Πολεμος. Ενα φλιτζανι με δηλητηριο δοκιμαζει την αντοχη των τοιχειων του στον τουβλινο τοιχο μια σαπιας πολυκατοικιας. Σεισμος. Παμε? Για που? Παμε για ενα καφεδακι στο αβεβαιο. Εκει που ημουν ειμαστε και εκει που παω ειστε.

Όποιος ξέρει να παίζει πόκερ, σταματάει να παίζει.

2008-11-23T13:12:00.003+02:00

Προχωρώντας πιο βαθιά, σημάδια από πληγές φέγγουν στο φως των μαλλιών της,
Μια νέα φάση, μια νέα εφηβεία γεννιέται.
Ο χρόνος αποκτά νέο άγχος, ο τρόπος συγγενεύει με τα κύματα και τον άνεμο.
Η αντίσταση μειώνεται επιφανειακά, μεγαλώνουν οι αποθήκες της ψυχής με οργή.
Ζωή για την μέρα της ολοκλήρωσης: ενέργεια, κατασκευάσματα, τροφή και σάρκα.
Ή, μια πλήρης καθαρότητα.
Η προχειρότητα είναι μια καλλιτεχνική οδός με αντιπροδοτικές κερκόπορτες.
Οι χειρότεροι εφιάλτες δεν έρχονται στον ύπνο. Διαφορετικά;
Τα καλύτερα όνειρα έρχονται στην πραγματικότητα των ν+3 διαστάσεων.

απο δω σε αλλη φαση - κι απο δω τα ιδια

2008-05-15T23:48:00.008+03:00

ταρακουνηματα στο μυαλο και στο προσωπο -ο καφες ητανε μπομπα

δυο ανωριμα κουκουναρια με κοιταξαν - πρασινα ματια ειχε

ενα μυρμγηγκι μου εκλεψε ενα κερασι - φοβηθηκε μηπως την παρω

η τελευταια γουλια ακολουθησε τις αλλες - και δεν μου εδωσε καμια

στο κεντρο της βουνοκορφης ενας καθρεφτης - πιο περα ειχε μαλλια

δοχεια ξεπετουν χρονια σχεσης μουσικης - ωραιος κι ο δασκαλος του

ενα λεπτο και ενα γκολ στη σκαφη - κουβας και λεσχη

περιγελασμενος γυριζω παλι - ειναι πολλα τα εργαστηρια

Πόσες Φορές

2008-05-04T23:45:00.002+03:00

Το άσπρο σε μαύρο και αντίθετα.

Είναι το σόλο σε μια μπαλάντα,
το αεράκι που σπρώχνει ένα ιστιοφόρο
και το χρωμόσωμα που κάνει τη διαφορά.

Ναι.

θε να θελα

2008-04-02T18:04:00.003+03:00

latinikoi xaraktires ή ελληνικοί ειναι to dilima της ημέρας. νταξει διαφοροι λογοι και επιχειρηματα μπορουν ειπωθουν κι απτις 2 πλευρές. για εναν αδιαφορο παντως επιπεδου ανωτερου απο μενα, θε να τανε λατινικοι θε ελληνικοι το ιδιο θε να τανε. ouf..

σημερα πηγαμε για κινο και στοιχημα με τον φιλο μου τον τσο. εβγαλα τα 11 ευρω της προηγουμενης μερας καθως πηγα ταμειο μετα απο κανα 2μηνο. επεξα 1 ευντο (ευρώ) στο κινο απο δαυτα και αλλα 3 για το καινουριο δελτιο που θε(ΛΑ) να ριξω. ναι. ωραια ατμοσφαιρα στο βιβλιοπωλειο επειτα(!), πηρα κι ενα βιβλιο με τα εναπομειναντα χρηματικα εσοδα μου, (αφου συμπληρωσε κι ο αλλος κανα 3-4 ευντό. ) μαλιστα.

εχω μπουγαδα ομως τωρα. νταξει λες και θα παω.. εδω εχουμε να λεμε προτασεις για βολο (1), κερκυρα (1), αθηνα (2), γιαννενα (1), πατρα (απειρες) και δεν θε να χω παει σε καμια. ετσι ειναι και με την μπουγαδα. τα ρουχα θα μεινουνε στο πληντυριο(νομιζω παλι αναποδα εβαλα το η με το υ - παντα το κανω) μεχρι να σαπισουνε εκει μεσα στον καδο.

καθως εγραφα αυτο το ποστ πεταχτηκε ενα παραθυρο απο msn (κι ενω ειχα ξεχασει οτι ειχα μιλησει σε δαυτην) και χωρις να το χω καταλαβει εγραφα αυτο το ποστ στο παραθύρι της. θε να τανε ερεθιστικο μεχρι σε σημειο οπως της ειπα να τηνε πασαλειψω με υγρη σοκολατα και να πεταξω αμυγδαλακι-φυστικακι, δεν θα το καταλαβαινε αμεσως τι θε να γινοτανε..

θε να θελα καποια πραγματα

παρκο και μονος του

2008-03-21T06:51:00.002+02:00

ξερω, ξερω. 6 η ωρα το πρωι στο παρκο, με ψιλοβροχο και συζητηση με τον εαυτο σου. ωραιες εικονες ειναι η αληθεια. εχεις το mp3 σου, τις σταλες να φτιαχνουν τοπιο απο μυθιστορημα, τα χρωματα της αυγης μεσα απο το παρκο. κοιτας ψηλα και βλεπεις κλαδια να εμποδιζουν την συνεφωδη ουρανια φυση. κατευθειαν ο νους στο γνωστο μας τραγουδι a forest των cure οπου οι στιχοι του σε ταλανισαν δεκαδες φορες. το διλημμα στον εγκεφαλο να παιζει ακομα και τωρα. μερικες ανασες βρεγμενου χωματος παρεα με το κατουρημα στις ριζες ενος δεντρου εφεραν μια ανακουφιση. κανονικα θα επρεπε να ειχες κοιμηθει θα σου ελεγε ενας καθημερινος τυπος-τυπισα, απο τη στιγμη που γυρισες. μην απορεις για το μη κεφαλαιο στην αρχη καθε προτασης, το shift με κουραζει.. μαλιστα..

Νιώστε

2008-03-18T21:47:00.002+02:00

(το videaki δημιουργηθηκε περίπου πριν 2 χρόνια
αλλα έχει να πει 2 κουβέντες και σήμερα)

Music Without Borders (Balcan Place)

2008-03-05T20:10:00.003+02:00

Απλα θα γινοντουσαν ζημιες και τιποτα άλλο.

2008-03-01T04:38:00.003+02:00

Κατι του θυμιζε το μερος που βρισκοταν. Μα ναι, ηταν κοντα στο αρχαιο ωδειο. Καθως το κοιταξε αναπαυομενος στις ταυλες από ένα παγκακι αρχισε να γελαει δυνατα. Εβλεπε τον εαυτο του σε αρχαια ελληνικη κωμωδια. Μα πως τη πατησε ετσι παλι? Πως βρεθηκε παλι "εκει"? Περασε παλι από μπροστα του εκεινη, αγγαλια με ένα τυπα με τζιν-τζιλερα-τζακετ. «Γαμω τη πουτανα μου» αναφωνησε δυνατα. Όλα ειχαν διαλυθει. (Μεχρι και το τραπεζακι ειχαν πεταξει.) Ισως επειδη όλα ηταν μεσα στο μυαλο του και ποτε δεν τα εξεφρασε με το σωστο τροπο. Η δομη χανοταν λιγο-λιγο από τη ζωη του. Απλα θα γινοντουσαν ζημιες και τιποτα άλλο. «Χεχεχεχε!!!» ακουστηκε και μετα ένα δυνατο «Χαχαχαχαχαχα!!» Καπως επρεπε να ξεσπασει, εστω και με τη φαντασια του..

Λοιπόν.

2008-02-08T06:33:00.000+02:00

Δεν έχω όρεξη και για πολλά πολλά. Απροσδιόριστες σιδηροδρομικές γραμμές, αποσυντονιζουν το βαρκάκι που με περιμένει. "Don’t let them destroy your mind", μου ΄χε πει με περίσσεια ειλικρινείας ο περιπλανώμενος Ιρλανδός. Δίκιο έχεις Thomas, δεν πρέπει να τους αφήσουμε. Γιατί μάλλον οι άνθρωποι χωρίζονται σε 2 κατηγορίες. Στους εγωιστές και στους «εσωτερικά» κοροιδευτες των εγωιστών. Αν ανήκεις στη δεύτερη κατηγορία άκουσε τον Thomas κι αν σε ρωτήσουν από πού είσαι, πες τους «από εκεί που ερχόμουνα». Αν ανήκεις στην πρώτη αδιαφορώ. Το κείμενο θα παραμείνει ως έχει.

Ακομα προλαβαινεις να σωθεις..

2008-01-22T14:25:00.000+02:00

Όσα ξύλα κι αν βάζει ο μικρός κάστορας το νερό θα βρει τρόπο να περάσει..

Τρέχει μακριά μα το συναντάει όπου κι αν πάει..

Κοιμάται βαθιά, αλλά και πάλι..

Αναισθητικές ενέσεις μπήγονται στο μυαλό του και έτσι..

Μέχρι πότε θα περιμένουν όλοι στη κερκίδα για να το καταλάβει?

Σε λίγο θα μπει μέσα κι ο Προπονητής για να σκοράρει.

Σφυριξε τ΄αγερι νομιζω..

2007-12-14T22:44:00.000+02:00

Θόρυβοι. Καφεδες. Μια γραμμη, μια γωνία, κατι που βρίσκεται αναμεσα στη γελοιοτητα στο παθος στην αληθεια και στις πραξεις. Επαφη με το παρελθον. Ξαναβρισκομαι εκει και γραφω. Μοιαζει σαν να μην εχει αλλαξει τιποτα. Προς το παρον συνεχιζομαι. Φοβοι και αγχος πεθαινουν μονο από την αληθεια που βρίσκεται αναμεσα μας. Το ιδιο ερωτημα περιπλανιεται γυρω μου. Γινε αυτος που εισαι στ΄αλήθεια. Ωραια λεξη κι αυτή. Όπως κι εσυ γλυκιά μου, θα επρεπε να της πω. Συγκρατηση αποφυγης. Καποια κατάληξη ίσως? Προχωράς διστακτικά, αλλά προχωράς. Αυτοκολητα και πιπες. Κατι θυμαμαι με μια βαρκα που ελεγες ρε μπιλυ. Γιατι ετσι? Καπως ετσι μήπως? Λιγη ησυχια στη ψυχη σκαβω. Και γενικά θα ελεγε κι ο τσο. Προσοχη με τα καλουπια, καταληγουν σε σκουπιδοτοπους. Καπνος σκεψεων μαζευτηκε. Νταξει.

σταματηστε να με καλειτε οταν γραφω!

2007-10-25T14:13:00.000+03:00

δυναμη περιτριγυριζεται, γυρω και μεσα απο τον καθενα
απαντηση ενεργειας, ροη σκεπτικων δεδομενων εντασης
υποπαραλληλες φωνες, στην ιδια μοιρα βρισκονται, εντογιε,
το βουνο που αλλαζει τα ιδια χρωματα συνεχεια..

τετραγωνισμενες δομες επικυριαρχιας συντριβονται πανω
στα αερια συμπλεγματα του νερου και της ελευθερης διαχυσης,
τα πτωματα σηκωθηκαν και πεταξαν απο πανω τους την ευτυχια σου,
μονάχα προσπαθησαν να σηκωθουν, κι ουτε καν σε κοιταξαν..

μια μερα το "εγω" θελω να σκοτωθει, αυτοκτονοντας, μπροστα στο τοιχος
του "εμεις", μπροστα στο αδιεξοδο του, μπροστα στο κατακαθι της ζωης,
μπροστα απο μια μπυρα μισοτελειομενη, μπροστα απο ενα καινουριο υπολογιστη,
μπροστα απο την ωρα που τελειωνει, μπρστα στα ιδια μου τα ματια..

mexris edw itane...

2007-08-04T18:43:00.000+03:00

diakopes kai kalokairi

pws na to pei kaneis alla de paizei fasi me tpt
paralia - kafedaki - ksaplwstra kai monos tou. diladi etsi isos na itan kalitera alla i alithia brisketai brosta apo to pc...

as poume psilalonia kai net me sprite

etsi re..

kanei arketi zesti pados

2007-06-27T01:53:00.000+03:00

tzitzikia petamena sta dedra kai na staei sti riza tou dedrou o idrotas apo ti masxali tous..

ena mermigi koitaei na kriftei apo ton ilia sti skia enos monoftalmou ipopotamou..

i katsarida kanei eleutheri ptosi apo to parathiro gia mia kaliteri zoi makria apo ta kauta doubaria...

mia koukoubagia koitaei mesa se ena net cafe ena typo na grafei afto to post...

kati trizonia kanoun banaki kato apo kalokairino feggari ipo tin epiria alcool...

galazoaimates allepoudes tha protimisoun tin euthanasia telika..

mexris edw itane... ore vouar...

Νέο Πεταμένο Έγγραφο

2007-06-25T17:11:00.000+03:00

Θερμοκρασια υψηλή.
Κι όμως η ζωη παει παντου.
Ο ζωντανος όπως τον ξερουμε παει παντου, ανατρεχει σε προηγουμενα κατατοπια για να διακινήσει τις ιδεες του.
Παραμεριζει τα πεταμενα λογια του σε να διαδικο συστημα.

Ακροβατεί σε μια τραμπαλα διχως αντιβαρο.
Αγκομαχαει σε ένα πετρινο βουνο χωρις σπηλιες.
Πολεμάει τη θαλασσα γιατι δεν τον γουσταρει.
Είναι και παλι μονος
Ότι ταρεσει δεν εχει ουτε ζωη, ουτε σπηλια μα ουτε κυμμα.

Αναπολει στιγμες βουλιαγμένες στον πατο του πηγαδιου.
Στον πατο της γεωτρησης για αλκοολ.
Βρικσει διεξοδο στο φυλλοβολο δεντρο που του χαριζει κιτρινα φυλλα θαλπωρης.
Κι αυτος γιανταλλαγμα παιρνει το χρωμα τους και γινεται ένα μαυτο.
Και θαβεται μαζι τους σαν τα κουναβια που βγαζουνε φτερα και τραγουδανε τον εθνικο τους υμνο.
Μακρυα από αστρονομους και αστροφυλακες.
Πετανε λιγα χιλιομετρα εξω από το διαστημα με τις διαστημο-ουρες τους για να δημιουργησουν αντιθετη ταση αποστροφης.

Ακουραστες απυθμενες αγελαστες απροσδοκητες ανιδιοτελεις ακραδαντες ανελεητες αναταραξεις αποσπουν από ακαιρους απροσωπους αεροπορους την ολοτητα του αρχικου γραμματος και την ελευθερια επιλογης του.

Ο ποιητής που χάθηκε στο πράσινο φως.

2007-06-17T01:58:00.000+03:00

Ήταν μεσημεράκι. Ο Τζέιμς μόλις είχε πιει τη βυσσινάδα παρέα με αγαπημένα του πρόσωπα. Είχαν αράξει στη μικρή βεράντα με θέα ένα μικρό λόφο βουτηγμένο στους ελαιώνες. Σηκώθηκε και πήγε στο δωμάτιό του. Πήρε τα ποιήματα που έγραφε εδώ και χρόνια και τα έβαλε στη ξεσκισμένη από βροχή, ήλιο και χρήση τσάντα του. Έψαχνε ως συνήθως να βρει τα πεταμένα κλειδιά, γυαλιά και κινητό του. Μετά από δέκα λεπτά εξωντοτικού ψαξίματος έβαλε μπρος τη μηχανή του. Πήγαινε αργά, αντίθετα από το χρόνο που πέρασε σ’ εκείνο το μέρος. Καθώς έβλεπε το δρόμο, αναμνήσεις ξεπετάγονταν και τύλιγαν τη σκληρή - πλέον - καρδιά του. Και ενώ είχε αρχίσει να ξεχνιέται, τα μάτια του καρφώθηκαν στα μάτια της Αλίσιας. Για λίγο, έχασε την ισορροπία της μηχανής. Η Αλίσια ήταν η κοπέλα που είχε σημαδέψει τη ζωή του για πολύ καιρό. Γύρισε και πάλι τη ματιά του στο δρόμο και του φάνηκε πως είχε ομίχλη, ενώ ποτέ σ’ εκείνο το μέρος δεν είχε παρατηρηθεί κάτι τέτοιο. Η Αλίσια είχε βγει από ένα στενό με ένα μηχανάκι. Ήταν στην πίσω θέση ενώ μπροστά οδηγούσε ένας κοντοκουρεμένος τύπος, λεπτός με μάγκικο ύφος. Ο Τζέιμς την είδε πριν τον δει αυτή. Είχε πιάσει με τα δυο της χέρια το σώμα του τύπου και το πηγούνι της ακούμπαγε στον ώμο του. Καθώς προχώρησαν σταμάτησαν στα φανάρια, δίπλα δίπλα. Μέχρι να σβήσει το κόκκινο μια ζωή είχε περάσει για τον Τζέιμς. Λίγο πριν ανάψει πράσινο η Αλίσια τον φώναξε τρεις φορές, αλλά αυτός άκουσε μόνο την τελευταία. Ο Τζέιμς γύρισε και την κοίταξε αναίσθητα, με ένα παγωμένο, ανέκφραστο βλέμμα και γυρίζοντας το κεφάλι του μπροστά είδε το πράσινο φως της ελευθερίας. Γκάζωσε τη μηχανή του και σπινάροντας δεν ξαναείδε ποτέ του την Αλίσια. Μετά από λίγη ώρα η τσάντα του βρισκόταν πεταμένη σε ένα κάδο.

THE BANANE

2007-06-12T15:50:00.000+03:00

Θα μου πείτε κανείς δεν μπορεί να βασιστεί στην ηθική, από Πάντα , ιδιαίτερ-α αν είναι στο ξεκάρφωτο (τουλάχιστον έτσι δεν υπάρχει ιδιαίτερ-η απογοήτευση).
Μια πραγματικά εικονική ιστορία που συμβαίνει στον καθένα καθημερινά…

Μια αρκούδα με σκυμμένα τα αυτιά.
Μάτια σαν φύλλα στον άνεμο.
Τσιμπήματα Μέλισσας στη καρδιά της.
Ηχητικά σήματα, ενθουσιασμός θλίψης.

Ώρα επερχόμενου τέλους, ένας βάλτος.
Στίγματα κραγιόν στη μουχλιασμένη γούνα.
Μια ιδέα τελευταία ζωντανών κυττάρων..
Φωνάζει δυνατά «THE BA-NA-NE»

και ησυχάζει σιωπηλά…

Συνειρμική Διαδικασία 1

2007-06-09T19:02:00.000+03:00

Απλές λέξεις στη σειρά:

Ανακατανομή προσέλευση προσαγωγή αποφυγή αναποφάσιστος κρίμα δίκιο ανόητος καταστροφή κατά νήμα γιός κόρη παιδί ναι παιδί ελεύθερος αναζήτηση χαραγμένος επιδίωξη θέλω μαλλιά μαύρα άλφα γάμα άλφα πι ήτα κοιτάω εύκολη ζωή ευτυχία λυπάμαι μισώ άχρηστους ανθρωπιά υλιστικά όνειρα γέλιο ακατόρθωτο παιχνίδι μπροστά τυφλοί χωρίς αισθήσεις φωνάζουν συνταξιδιώτες για σάρκα είσαι ίδιος απλά βαριέσαι

"ΤΟ ΠΕΡΙΕΡΓΟ"

2007-06-03T19:04:00.000+03:00

Προσπάθησε να καταλάβει γιατί του άρεσε τόσο πολύ. Άργησε όμως γιατί μέχρι τότε πέρναγε πολύ καλά. Πως γινόταν από ένα τόσο απλό πράγμα να νιώθει τόση ευτυχία. Προφανώς τα κίτρινα λαμπάκια που αναβόσβηναν να είχαν κάποια επίδραση στην όλη φάση. Αν και αυτός τα έβλεπε χρωματιστά. Το μαγικό της τρελής αίσθησης ήταν το γεγονός ότι ο ίδιος δημιουργούσε τα χρωματιστά φωτάκια τα οποία όμως χάνονταν με την πρώτη επαφή σε στερεό. Και όλα είχαν γίνει πιο μεγάλα, πιο καθαρά, πιο λαμπερά και πιο φωτεινά. Αν και τα χρωματιστά φωτάκια ήταν αρκετά μουντά και θολά. Δεν υπήρχε κρύο και ήταν περίεργο γιατί είχε πολλά πλακάκια εκεί.
Και όλη η ζέστη άρχισε να εξαπλώνεται πάνω του και να τον πλημμυρίζει.Ήταν μια γλυκιά ζεστασιά και ο ίδιος το είχε πιστέψει για αρκετή ώρα. Όση ώρα χρειαζόταν για να απομακρυνθούν όλα τα μικρόβια από το μυαλό του και να νιώσει ότι πετάει μακριά από τα ίδια συνηθισμένα και άχρηστα σκουπίδια.

Το βαρετό στο άκουσμα «φαινόμενο της βίας στα γήπεδα»

2007-05-29T02:21:00.000+03:00

Η βία στα γήπεδα δεν είναι τυχαίο φαινόμενο. Η βία στα μεγάλα θεάματα γενικότερα φανερώνει τον πόνο και την οργή του κόσμου, γεγονός από τα αρχαία χρόνια. Σήμερα παρακολούθησα επεισόδια που έγιναν σε ποδοσφαιρικό τελικό κυπέλου στην Ουκρανία υπό το βλέμμα προέδρου και πρωθυπουργού της χώρας, ενώ οπαδοί είχαν συμπλακεί με τα ματ. Υποσεινήδητα στο μυαλό, μου ήρθε μια εικόνα από αρχαία ρωμαϊκή αρένα. Την ίδια μέρα, μια από τα ίδια, έγιναν σε Γαλλία και Αργεντινή (κατά πόσο να είναι και τυχαίες οι χώρες..;)
«Εξωτερικά» φαίνεται ότι τα έκτροπα γίνονται λόγω του υποβιβασμού μιας ομάδας ή ενός γκολ. Πιστεύω ότι όλα αυτά είναι η αφορμή ενός γενικότερου παγκόσμιου «κινήματος» διεξόδου ζωωδών συναισθημάτων ή αισθημάτων (…) λόγω είτε της πίεσης για την μάταια ανάγκη αύξησης του εισοδήματος, είτε λόγω του άγχους για την επιβίωση.
Στο υποσυνείδητο όλων αυτών των οπαδών - φιλάθλων υπάρχει ένα μικρόβιο επαναστατικότητας, ή αλλιώς δηλώνει μια κίνηση απόγνωσης. Φυσικά στο γήπεδο βρίσκονται άνθρωποι απ’ όλες τις τάξεις, κι ότι διαδραματίζεται εκεί είναι ο καθρέφτης της σημερινής κοινωνίας και πολιτισμού. Άραγε πόσο μπορεί να απέχουμε από ένα πολιτισμό πριν από 2000 χρόνια ή και παραπάνω;

Η φιλοσοφία του σκίουρου.

2007-05-28T20:54:00.000+03:00

Ακόμα μια βραδιά μόνος. Με μουσική υπόκρουση μια τρεμάμενη γυναικεία φωνή από κρύσταλλο με συνοδεία τα φύλλα που πέφτουνε.
Τέλος πάντων. Ψάχνω μια πηγή έμπνευσης. Κάτι να με ξυπνήσει να με βοηθήσει να περιπλανηθώ σ ’αυτό τον κόσμο. Οι σκέψεις μου μονοπωλούν το ενδιαφέρον τους σε μέρη που μυρίζουν όμορφα. Με μια φυσικότητα πάντα. Πώς να μεταφράσω την αδιαφορία , όπως κι αν δημιουργείται ή συμπεριφέρεται? Να την προσομοιώσω με ένα σκίουρο που ενώ πέφτει στο καταρράκτη σκέφτεται με ποιο τρόπο θα ρίξει την όμορφη συγκάτοικό του? Ίσως όμως να είναι κι αυτό μια φιλοσοφική μέθοδος σκέψης, με ευρύτερα χαρακτηριστικά γύρω από τη ζωή. Χωρίς να αποκωδικοποιούμε το πώς. Είτε ηθελημένα δηλαδή, είτε ασυνείδητα.
Καταραμένο καλοριφέρ. Ναι ρε. Ότι θέλω θα γράψω. Και για το καλοριφέρ και για οποιοδήποτε θέμα μου έρθει στο μυαλό. Να τ
ώρα μόλις μου ‘ρθε ένα. Τι παίζει λοιπόν με το καρναβάλι? Γιατί αυτή η αδιαφορία σε αυτό το γεγονός και πολιτιστικό δρώμενο? Δεν θα το έλεγα αδιαφορία αλλά αποστροφή. Και θα σου απαντήσω για πιο λόγο. Λοιπόν, το καρναβάλι είτε θέλουμε να το παραδεχτούμε είτε όχι είναι μια «γιορτή» (προσωπικοί και οι λόγοι που βάζω σε εισαγωγικά τη λέξη γιορτή με κάποια δόση περιφρόνησης και ειρωνείας ) που κυλάει γύρω από τη διασκέδαση με σκοπό την ερωτοτροπία, άσχετα αν είναι μέσα από αληθινά ή πλαστά συναισθήματα, και φυσικά τη συνουσία και ότι έχει σχέση γύρω από αυτό. Εμένα λοιπόν η αποστροφή μου δεν είναι λόγο αυτού του γεγονότος αλλά λόγω του γεγονότος ότι σε περίπτωση πιθανής σχέσης μου, δεν θα με ενδιέφερε να έρθει αυτή η περίοδος για να κάνω οτιδήποτε. Απλά. Θεωρώ λοιπόν ότι με το καρναβάλι απλά κοροϊδεύουμε τους εαυτούς μας. Τυφλωνόμαστε από τις όλες διαδικασίες ξεχνώντας πράγματα πολύ σημαντικότερα. Εκτός φυσικά από την οικονομική εκμετάλλευση, χάνουμε και το μπούσουλα. Επιστρέφοντας λοιπόν στην «καθημερινότητα» θα πιστέψουμε πως κάναμε την επανάσταση μας και είναι καιρός να γυρίσουμε στις δουλείες μας.
Πραγματικά πολύ αστείο αυτό. Τραγική ειρωνεία, αλλά όπως είπαμε και πριν ο σκίουρος μπορεί να βλέπει τα πράγματα με αυτό τον τρόπο λόγω της φιλοσοφικής του σκοπιάς. Αν είναι έτσι λοιπόν, γίνομαι κι εγώ κάτοχος της φιλοσοφίας του σκίουρου και αδιαφορώ για αυτό τον τρόπο σκέψης και ας πάτε να πνιγείτε όλοι σας.

oi tipoi tis ginaikas

2007-04-09T18:19:00.000+03:00

Αυτό το άρθρο κατηγοριοποιεί και εξηγεί με λεπτομέρεια τους «τύπους» της γυναικάς στη σημερινή κοινωνία. Δεν θα έλεγα ότι λέει κάτι λανθασμένο,αλλα θέλω να ακούσω τις γνώμες σας....

1. Κορίτσι "από σπίτι"

Είναι σοβαρή. Ξέρει τι ζητάει. Δε γουστάρει αρπαχτές . Τα είχε (πριν σε γνωρίσει) με 30αρη, γόνο πλούσιας οικογένειας που την σαβουρο.... γε και την άφηνε να γυρίσει με ταξί σπίτι. Είναι απογοητευμέ νη και ζητάει έναν φίλο (ΘΥΜΑ, ναι, εσύ είσαι αυτός), αλλά ίσως όχι μόνο φίλο. Την ερωτεύεσαι σφόδρα. Τα δίνεις όλα. Είσαι φοιτητής και δουλεύεις σε 2 δουλειές για να την βγάζεις έξω, γιατί δεν γουστάρεις να τρως από τα έτοιμα . Αυτή ξεκινάει το παιχνίδι "δώσε μου λίγο χρόνο". Κάνεις υπομονή γιατί είσαι ρομαντικός . Εν τω μεταξύ, έχεις κάνει πλούσιο τον ανθοπώλη γιατί στην κιουρία αρέσουν τα κόκκινα τριαντάφυλλ α, και έχεις μάθει να μαγειρεύεις γαλλικά, ιταλικά και κινέζικα μπας και την εντυπωσιάσε ις λίγο παραπάνω. Το αποτέλεσμα μετά από 3 μήνες στενότατης πολιορκίας είναι "συγνώμη, είσαι μικρός και αδημιούργητ ος ακόμα". Κλάψε τώρα γιατί έπεσες στην κιουρια που ήθελε ίσα - ίσα λίγο στήριγμα και αυτοεπιβεβα ίωση και μόλις έστρωσε, άρχισε πάλι να κυνηγάει τα πολλά λεφτά...

2. Η "παρθένα αλλά..."

Είναι μικρή, συνήθως πρωτοετής, αλλά μπορεί και λίγο μεγαλύτερη. Παίζει με όλο τον κόσμο. Και με σένα. Τη γουστάρεις και της το λες. Ανταποκρίνε ται αμέσως. Αχ και πού νά 'ξερες... Μετά τα 2-3 πρώτα ωραιότατα ρομαντικότα τα ραντεβού, έχεις χαλαρώσει και έχεις ξεγελαστεί πως όλα πάνε καλά. Και νομίζεις πως βρήκες κάτι καλό, να αράξεις ρε αδερφέ. Να γουστάρεις που ξυπνάς το πρωί και βλέπεις δίπλα σου ένα όμορφο χαμόγελο. Α ρε βούρδουλα που θες... Έρχεται και η ώρα να "πάμε σπίτι". Ετοιμάζεσαι ψυχολογικά, γιατί είσαι βλάκας και έχεις συνηθίσει όταν μια γυναίκα σου λέει να κοιμηθείτε μαζί, να εννοεί να κοιμηθείτε "μετά". Σε πάει σπίτι. Σε βάζει κάτω και σε κάνει turbo diesel. Και σταματάει. Γιατί; "Αχ γιατί δεν μπορώ, δεν κάνει, δεν το έχω ξανακάνει". "Και μωρή βλαμμένη, αφού δεν θες να ψήσεις μπριζόλες, φωτιά γιατί ανάβεις;". Αυτό γίνεται 2-3-4 φορές, οπότε αγανακτείς κάθε φορά πάνω στο καλό να σε διώχνει κι από πάνω και τη στέλνεις. Και μετά γίνεσαι και ο χαμένος της υπόθεσης γιατί ήθελες και καλούα μόνο ερωτική επαφή . Συγνώμη που έχω συνηθίσει να κάνω έρωτα με την εκάστοτε κοπέλα μου δηλαδή... μετά μαθαίνεις πως το έχει ως hobby αυτό το σκηνικό και πως πολύ γελάει με τις φίλες της μετά... αλλά, όλα αργά τα μαθαίνεις, καλά να πάθεις...

3. Η "δε θέλω να σε πληγώσω"

Καλές κοπέλες, πολύ καλές και με κάλλιστες προθέσεις. Κάνουν ένα λάθος όμως: Για να μη σε πληγώσουν ποτέ δε μιλάνε στα ίσα και καταλήγουν να σε κάνουν χειρότερα χάλια στο τέλος. Γιατί; Γιατί δε λένε από την αρχή "ξέρεις, δεν γίνεται τίποτα", επειδή νομίζουν πως έτσι θα σε καταστρέψου ν. Λάθος. Σε παιδεύουν από δω και από κει, κερδίζουν και καλά χρόνο, να σ' το φέρουν σιγά - σιγά, αλλά στο τέλος και σε πληγώνουν και -ω τι πρωτοτυπία- βγαίνεις και ο χαμένος... Να λέτε αυτό που θέλετε από την πρώτη στιγμή. Θα στεναχωρηθούμε λιγότερο.

4. Η "ψάχνω για σάκο του μποξ"

Πληγωμένη, αγανακτισμέ νη από τον προηγούμενο που την $#@@#$ και την παράτησε. Και για αυτό πρέπει να πληρώσω εγώ! Εγώ; Τι φταίω εγώ; "Φταις. Κι εσύ άντρας είσαι" Χμμ... επειδή δηλαδή είμαι κι εγώ φαλοφορος, πρέπει να μου %#@%@# την ψυχολογία, ασχέτως αν φερθώ καλά η όχι... μάαααααααστ α...

5. Το κλασσικό "ξε...λο"

Παραδόξως αυτές είναι πολλές φορές οι πιό ξηγημένες. Φαίνεται και ξέρεις τι θέλουν από την αρχή. Τίποτα σοβαρό, τίποτα μόνιμο, λίγο λούσο, λίγο έξω και λίγη μούρη, μια περιπετειού λα. Μέσα κι εγώ, αρκεί να το ξέρω από την αρχή... Και το πιο παράδοξο, άμα της φερθείς όπως στις άλλες, καλά δηλαδή, και δεν την έχεις στο στυλάκι "ξέ...λο είσαι, σε έχω και εγώ για τα βασικά", μπορεί και να ανταποδώσει το σεβασμό και να φάει και κανά κόλλημα μαζί σου... Και να προσπαθεί και να "βελτιωθεί" -χωρίς να απαιτήσεις τίποτα φυσικά- για να "μπορεί να στέκεται μαζί σου". Την ατάκα αυτή την έχω ακούσει αυτούσια, και συγκινήθηκα εντόνως μπορώ να πω, γιατί δεν το περίμενα... κακώς δεν το περίμενα, ήταν απίστευτα ξηγημένο άτομο.

6. Η "εεεγώ δεν έχω απαιτήσεις αλλά..."

...αλλά θες ένα συνδυασμό του Superman, του Αριστοτέλη Ωνάση(από λεφτά), του Παπακαλιάτη(από στυλάκι), του Τσιλιχρίστου(από γνωριμίες) και πάει λέγοντας. Το κακό είναι και αυτή δεν σε στέλνει με τη μία, να ξέρεις που πας ρε αδερφέ... Θα σε παιδέψει γιατί βαριέται τη ζωή της και γιατί φυσικά δεν έχει βρει αυτό που θέλει. Γιατί; Γιατί κοπέλα μου τα μεταξωτά στριγκάκια θέλουν και τον ανάλογο κ...ο. Εσύ δηλαδή τι προσφέρεις και ζητάς αυτά; Ναι, ευχαρίστως να "πληρώσω" -ΔΕΝ ΕΝΝΟΩ ΦΡΑΓΚΑ ΕΔΩ, μη χώσετε πάλι τα γνωστά "άμα νομίζεις πως όλες σε θέλουν μόνο για το πορτοφόλι.. . κλπ κλπ" για Φεράρι. Αλλά να πάρω Φεράρι, όχι Φίατ.

7. Η "δεσμευμένη".

Εδώ παίζουμε στα σοβαρά. Είναι δεσμευμένη(και όταν λέω δεσμευμένη δεν εννοώ 3 μήνες... εννοώ >4 χρόνια), αλλά εσύ δεν το ξέρεις από την αρχή. Το μαθαίνεις αφού τελεστεί το έγκλημα. Και επειδή είσαι και τίμιο παιδί, σε πιάνουν και τύψεις. "Ωχ που πάω να μπω ανάμεσα σε ζευγάρι" κλπ κλπ. Σου πουλάει τρελό έρωτα γιατί είναι σκασμένη από την πολύχρονη σχέση. Και επειδή είναι και ψιλομεγάλη, σκέφτεται και για ρύζια, κουφέτα κλπ και έχει τρομοκρατηθ εί λίγο. Και εκεί που έχεις καψουρευτεί και συ και λες "δεν πα να γ... όλα, εγώ θα κάνω αυτό που λέει η καρδούλα μου... και απ' ό, τι φαίνεται θα τον χωρίσει "... τσουυυυυυυπ μένεις πάλι παρέα με τους τοίχους, γιατί της κυρίας της πέρασε το άγχος και θα γυρίσει στη σιγουριά. Και μετά σου στέλνει και sms του στύλ "θέλω να είσαι καλά... λυπάμαι αλλά δεν γινόταν αλλιώς" κλπ κλπ... όξωωω!

8. η "Φίλη"

"Σε θέλω για φίλο. Σε θέλω για να ακούς τα ζόρια μου. Σε αγαπάω, σε εκτιμάω, είσαι καλός χρυσός - διαμαντένιο ς - πλατινένιος, αλλά σ' έχω μόνο για να σου λέω πως με #@^^@^^#@#$@ ο άχρηστος και με έστειλε. Ξέρω πως είσαι καψούρης μαζί μου και πως σε καταστρέφω μόνο και μόνο που με βλέπεις, αλλά έλα μωρέ θα σου περάσει... και κοντά τα χέρια γιατί είπαμε, παραείσαι καλός για μένα"... δεν σχολιάζω παραπέρα...

9. Η "ΟΧΙ"

Τις πάω αυτές τις γυναίκες. Δε θέλουν και σ' το λένε με τη μία. Δεν τους κάνω ρε αδερφέ, πώς το λένε... Δεν γουστάρουν. Και ξηγιούνται σπαθί. "Ξέρεις, ναι αλλά δεν γίνεται τίποτα, μην ελπίζεις τσάμπα". Να ναι καλά τέτοιες κοπέλες. Ούτε στο περίμενε, ούτε στην εκδίκηση ούτε τίποτα. Στα ίσα. Και άμα σε δουν πως παραζορίζεσ αι, κόβουν επαφή για να μην σε καταστρέψου ν, γιατί σε βλέπουν πως είσαι εντάξει και δεν γουστάρουν να σου κάνουν κακό. Τις πάω και τις γουστάρω... μπράβο τους...

το blog βρίσκεται ύπο ανακαίνιση

2007-04-06T01:06:00.000+03:00

τα διέγραψα ολα! χαχαχαχα